Toen Apple bij de lancering van Mac OS 8 in 1996 het systeemlettertype Chicago verving door de Charcoal was niet iedereen daar even gelukkig mee. Ik kan me herinneren dat de anti-aliasing van Charcoal op het beeldscherm te wensen over liet. Veel Mac-gebruikers vervingen de Charcoal op hun beurt door de Espi Sans. Inmiddels is Charcoal uit de interface van het Macintosh besturingssysteem verbannen, maar de ontwerper van het lettertype – David Berlow – was er nog niet klaar mee. Hij besloot van Charcoal een echte letterfamilie te maken onder de oorspronkelijke naam: Truth. Let op het puntje van de ‘i’.

Waarschijnlijk roept geen enkel lettertype tegelijkertijd zoveel postieve en negatieve reacties op als de Helvetica. Stephen Banham, de man achter het Australische The Letterbox, is al jaren bezig met een anti-Helvetica-campagne. Hij deelt gratis stickers uit (ik ontving zelfs twee setjes) met teksten als Death to Helvetica en Helvetica Thin. Just say no. Waarom laat iemand zich zo gek maken door een lettertype? Het antwoord is te lezen in het artikel Not my type. Leukste quote: “Did you know (...) that in Holland they call people who are obsessed with type ant-fuckers?”

Helvetica-liefhebbers zijn er ook. Het Amerikaanse B&N Industries verkoopt wandpanelen met Helvetica-cijfers in relief. Woehaa!

Een typografische animatiefilm van Béla Zsigmond, Ton Meijdam en Thom Snels.

Bladeren in eeuwenoude boeken is een sensatie die voor maar weinig mensen is weggelegd. Dankzij het project Turning the Pages van the British Library krijg je als gewone sterveling toch nog de kans om door een vijftiental beroemde uitgaven en notitieboeken te bladeren, zij het op een digitale manier.